Kuzu’nun Gazabı
Kuzu’nun gazabı nedir? Bu, iman adına yapılan savaş eylemlerine destek mi veriyor?
İkinci soruyla başlayayım: kesinlikle hayır. Yeni Antlaşma, bizim savaşımızın ruhsal olduğunu çok açık bir şekilde ortaya koyar.
İşte metin: Kuzu altıncı mührü açtığında baktım. Büyük bir deprem oldu. Güneş keçi kılından yapılmış çul gibi karardı, ay baştan başa kan rengine döndü. Gökteki yıldızlar, güçlü bir rüzgârla sarsılan incir ağacından dökülen ham incirler gibi yeryüzüne düştü. Gök, dürülen bir tomar gibi ortadan kalktı. Her dağ, her ada yerinden sökülüp alındı. Dünya kralları, büyükleri, komutanları, zenginleri, güçlüleri, özgürü kölesi herkes mağaralara, dağlardaki kayaların arasına gizlendi. Dağlara, kayalara, ‘Üzerimize düşün!’ dediler, ‘Tahtta oturanın yüzünden ve Kuzu'nun gazabından saklayın bizi! Çünkü onların gazap günü geldi. Buna kim dayanabilir?’
Kuzu’nun Gazabı
Kuzu’nun gazabı, Kutsal Kitap boyunca işlenen bir tema gibi görünür, ama bu ifadenin kendisi yalnızca bir kez geçer — tam da burada, altıncı mühürde. Gazap gerçektir: göğün kendisi onu duyurur (11:18; 14:10; 16:19) ve sonunda Kuzu onu yerine getirir (19:15).1 O’nun yargısı kesindir — Tanrı'dan ayrılma — ama bu, insan savaşı değildir. Tek silahı ağzından çıkan kılıçtır (19:15, 21): sözü.
Bu sahne, Hoşea'yı hatırlatır; orada İsrail, putperestliğinden utanç duyup rezil olmuş halde Tanrı’dan saklanmaya çalışır — bu da Âdem ile Havva'nın günah işledikten sonra Tanrı'dan saklanmaya çalıştığı insanın düşüşüne kadar uzanır.2
Kimin konuştuğuna dikkat edin. Bu sözleri dehşete kapılmış olanlar söyler; ne yaptıklarını bildikleri için saklanırlar. İnsanlar Aden’den beri Tanrı’dan saklanıyor ve şimdi Kuzu’nun gerçekte kim olduğunu görüyorlar. Sahne onların korkusunu gösterir, onlara zarar vermeye hevesli öfkeli bir Tanrı’yı değil.
Gazabın anlamı
Tanrı’nın gazabı ani bir öfke patlaması değildir.
Bir yandan, insanlar Tanrı’ya karşı biriktirdiklerinin ancak şimdi farkına varmaktadır. Öte yandan, Tanrı insanlara son ana kadar ulaşmaya çalışır, ama dönüş zamanının bittiği bir gün gelir.
Bu, Tanrı’nın yardım etmeye çalışıp sonra insanlar işbirliği yapmak istemediği için vazgeçen bir sosyal hizmet görevlisi gibi olduğu izlenimini vermemelidir. Aksine, bir zaman gelir ki O, insanları kendi eylemlerinin sonuçlarıyla yüzleştirir.3
Gazabın önemi
Tanrı’nın gazabını etik ve teolojik açıdan zor bir konu bulabilirsiniz — ama bunun nedeni muhtemelen sizin, hatta ebeveynlerinizin bile, tarihsel olarak eşi benzeri olmayan bir durumda yaşıyor olmanızdır:
- Despotizme ya da ekonomik ve siyasi istismara maruz kalmadınız.
- İnsan ticaretine dair bir deneyiminiz yok.
- Etnik kökeniniz ya da dini veya siyasi inançlarınız yüzünden zulüm görmediniz.
- Bazı zenginler daha da zengin olmak istediği için arkadaşlarınızın ve ailenizin etrafınızda açlıktan ölmesini izlemediniz.
- Kimsenin umursamadığı için herkesi öldüren bir savaş ya da salgın yaşamadınız.
- Hayatınızda gerçek bir bakış açısına ve seçeneklere bile sahip olabilirsiniz.
Tarih boyunca çoğu insan bunlardan en az biriyle tanışıktır. Örneğin kölelik geçmişe ait bir olgu değildir, aksine artmaktadır, ve bu kötülüğün arkasında, doğrudan ya da dolaylı olarak buna neden olan insanlar vardır — soyut güçler değil.
Yani Tanrı acı çekenler adına harekete geçtiğinde, bu eylem haklıdır.
Başkalarına yaşattığımız acıdan sorumluyuz, ve kötülüğümüzün sonuçları tek bir duayla öylece silinip gitmez. Tanrı, taştan yüreklerimizin gerçekten değişmesini ister.