Görüm (Böl. 1)
Bölüm 1.
Vahiy kitabı, nasıl bir kitap olduğunu bize daha en baştan söyleyerek açılır: İsa’dan gelen, Yuhanna aracılığıyla iletilen ve şimdi itaat edilmesi gereken acil bir mesajdır — gelecek bir neslin çözmesi için rafa kaldırılacak bir bulmaca değil. “Vakit yakındır” ifadesi kitabın en başında ve en sonunda olmak üzere iki kez söylenir. Bu çerçeve, bundan sonra gelen her şey için önemlidir.
Sonra görümün kendisi gelir: İsa’dan başka kimsenin önünde eğilmeyi reddettiği için Patmos’a sürgün edilen Yuhanna, dirilmiş Mesih’i yedi altın kandilliğin arasında dururken görür; elinde yedi yıldız tutar, gözleri ateş gibi, sesi gürül gürül akan sular gibidir. Yuhanna ölü gibi yere yığılır — ve İsa’nın ilk sözleri “Korkma” olur. O, ölmüş ve sonsuza dek diri olan, ölümün anahtarlarını elinde tutandır.
Ardından kandillikler ve yıldızlar doğrudan açıklanır: bunlar yedi kilise ve onların “melekleri” (habercileri) demektir — yani bu görüm aslında kilisenin kendi kimliği ve çağrısı hakkındadır. İmge sadedir ve tek bir düşünceyi iki kez tekrarlar: kilise, tıpkı bir kandilliğin yaptığı gibi karanlık bir dünyaya ışık saçmalıdır — ama bunu ancak kendisi dışındaki bir kaynaktan beslenerek yapabilir; nasıl ki bir kandillik yağa muhtaçtır ve yıldızlar ancak yerlerinde tutuldukları için parlar. Asıl mesele kendi kendine yeterlilik değil, bağımlılıktır.
İsa’nın sonraki iki bölümde yedi kiliseye söyleyeceği her şey, onları bu tek görüme göre ölçecektir: gerçekten böyle bir ışık mı oluyorlar, böyle bir bağımlılık içinde mi yaşıyorlar?
Önemli imgeler
- Alfa ve Omega - Yunan alfabesinin ilk ve son harfleri: İsa öykünün başı ve sonudur ve O değişmez.