Görüm (Böl. 1)
Bölüm 1.
Vahiy kitabı, kendini nasıl bir kitap olarak tanıttığını daha en baştan söyleyerek açılır: İsa’dan gelen, Yuhanna adında bir adam aracılığıyla yedi cemaate iletilen ve hemen gereğinin yapılması beklenen acil bir mesaj — daha sonraki bir neslin çözmesi için rafa kaldırılacak bir bulmaca değil. “Vakit yakındır” ifadesi kitabın en başında ve en sonunda olmak üzere iki kez söylenir. Bu çerçeve, bundan sonra gelen her şey için önemlidir.
Sonra görümün kendisi gelir: İsa’dan başka kimsenin önünde eğilmeyi reddettiği için Patmos’a sürgün edilen Yuhanna, dirilmiş Mesih’i yedi altın kandilliğin arasında dururken görür; elinde yedi yıldız tutar, gözleri ateş gibi, sesi gürül gürül akan sular gibidir. Yuhanna ölü gibi yere yığılır — ve İsa’nın ilk sözleri “Korkma” olur. O, ölmüş ve sonsuza dek diri olan, ölümün anahtarlarını elinde tutandır.
Ardından kandillikler ve yıldızlar metnin kendi içinde açıklanır: bunlar yedi kilise ve onların “melekleri” (habercileri) demektir — yani bu görüm o kiliseler ve onların ne için var olduğu hakkındadır. İmge sadedir ve tek bir şeyi iki kez söyler: bir kilise, tıpkı bir kandillik gibi, ışık vermek için vardır — ve ancak kendisi dışındaki bir kaynaktan beslenerek yanık kalır; çünkü bir kandillik yağa muhtaçtır ve bir yıldız ancak yerinde tutulduğu için parlar. Asıl mesele kendi kendine yeterlilik değil, bağımlılıktır.
İsa’nın sonraki iki bölümde yedi kiliseye söyleyeceği her şey, onları bu tek görüme göre ölçecektir: gerçekten böyle bir ışık mı oluyorlar, böyle bir bağımlılık içinde mi yaşıyorlar?
Önemli imgeler
- Alfa ve Omega - Yunan alfabesinin ilk ve son harfleri: İsa öykünün başı ve sonudur ve O değişmez.